Word tablosunda formül kullanma

Formülleri kullanarak bir tablo içinde hesaplamalar ve mantıksal karşılaştırmalar yapabilirsiniz. Formül komutu Tablo Araçları Düzen sekmesinde, Veri grubunda bulunur.

Word 2010 şeridinde Tablo Araçları Düzen sekmesinin Veri grubu

Word'teki formüller, formülü içeren belgeyi açtığınızda otomatik olarak güncelleştirilir. Bir formül sonucunu kendiniz el ile de güncelleştirebilirsiniz. Daha fazla bilgi için, Formül sonuçlarını güncelleştirme bölümüne bakın.

 Not    Word tablolarındaki formüller bir tür alan kodudur. Alan kodları hakkında daha fazla bilgi için, Ayrıca Bkz. bölümüne bakın.

Bu makalede


Tablo hücresine formül ekleme

  1. Sonucunuzun yer almasını istediğiniz tablo hücresini seçin. Hücre boş değilse, içindekileri silin.
  2. Tablo Araçları Düzen sekmesinde, Veri grubunda Formül'ü tıklatın.
  3. Formülünüzü oluşturmak için Formül iletişim kutusunu kullanın. Formül kutusuna giriş yapabilir, Sayı Biçimi listesinden bir sayı biçimi seçebilir ve İşlev Yapıştır ve Yer İşareti Yapıştır listelerini kullanarak işlevleri ve yer işaretlerini yapıştırabilirsiniz.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formül sonuçlarını güncelleştirme

Word'te bir formülün sonucu, formül girildiğinde ve formülü içeren belge açıldığında güncelleştirilir.

Ayrıca, aşağıdakileri el ile de güncelleştirebilirsiniz:

  • Bir veya daha fazla belirli formülün sonucu
  • Belirli bir tablodaki tüm formülerin sonuçları
  • Bir belgedeki tüm alan kodları (formüller dahil)

Belirli formüllerin sonucunu güncelleştirme

  1. Güncelleştirmek istediğiniz formülleri seçin. Seçimlerinizi yaptığınız sırada CTRL tuşunu basılı tutarak birden çok formül seçebilirsiniz.
  2. Aşağıdakilerden birini yapın:
  • Formülü sağ tıklatın ve ardından Alanı güncelleştir'i tıklatın.
  • F9 tuşuna basın.

Bir tablodaki tüm formül sonuçlarını güncelleştirme

  • Güncelleştirmek istediğiniz formül sonuçlarını içeren tabloyu seçip F9 tuşuna basın.

Bir belgedeki tüm formülleri güncelleştirme

 Önemli    Bu yordam, yalnızca formülleri değil, belgedeki tüm alan kodlarını güncelleştirir.

  1. CTRL+A tuşlarına basın.
  2. F9 tuşuna basın.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formülü kilitleme veya kilidini kaldırma

Sonucunda güncelleştirme yapılmasını önlemek için bir formülü kilitleyebilirsiniz. Ayrıca, kilitli bir formülün kilidini kaldırabilirsiniz.

  • Aşağıdakilerden birini yapın:
    • Formülü kilitleme    Formülü seçip CTRL+F11 tuşlarına basın.
    • Formülün kilidini kaldırma    Formülü seçip CTRL+ÜST KRKT+F11 tuşlarına basın.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Örnekler: Konumsal bağımsız değişkenler kullanarak bir tablodaki sayıları toplama

Aşağıdaki işlevler ile konumsal bağımsız değişkenleri (SOL, SAĞ, ÜST, ALT) kullanabilirsiniz:

  • ORTALAMA
  • SAY
  • MAK
  • MİN
  • ÇARPIM
  • TOPLA

Örnek olarak, TOPLA işlevini ve konumsal bağımsız değişkenleri kullanarak sayıları toplamaya yönelik aşağıdaki yordamı düşünün.

 Önemli    Bir tabloda konumsal bağımsız değişkenleri kullanarak toplama yaparken hatadan kaçınmak için, hesaplamaya dahil olacak boş hücrelerden herhangi birine sıfır (0) girin.

  1. Sonucunuzun yer almasını istediğiniz tablo hücresini seçin. Hücre boş değilse, içindekileri silin.
  2. Tablo Araçları Düzen sekmesinde, Veri grubunda Formül'ü tıklatın.
  3. Formül iletişim kutusunda aşağıdakilerden birini yapın:
Sayıları toplamak için... Formül kutusuna şunu girin
Hücrenin üstü =TOPLA(ÜST)
Hücrenin altı =TOPLA(ALT)
Hücrenin üstü ve altı =TOPLA(ÜST,ALT)
Hücrenin solu =TOPLA(SOL)
Hücrenin sağı =TOPLA(SAĞ)
Hücrenin solu ve sağı =TOPLA(SOL,SAĞ)
Hücrenin solu ve üstü =TOPLA(SOL,ÜST)
Hücrenin sağı ve üstü =TOPLA(SAĞ,ÜST)
Hücrenin solu ve altı =TOPLA(SOL,ALT)
Hücrenin sağı ve altı =TOPLA(SAĞ,ALT)
  1. Tamam'ı tıklatın.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Kullanılabilir işlevler

 Not    Konumsal bağımsız değişkenlerin (örn., SOL) kullanıldığı formüllerin üst bilgi satırlarında değer bulunmaz.

Word tablosu formüllerinde aşağıdaki işlevler kullanılabilir:

İşlev Yaptığı işlem Örnek Sonuç
MUTLAK() Parantez içindeki değerin mutlak değerini hesaplar =MUTLAK(-22) 22
VE() Parantez içindeki bağımsız değişkenlerin tümünün DOĞRU olup olmadığını değerlendirir. =VE(TOPLA(SOL)<10,TOPLA(ÜST)>=5) Formülün solundaki (aynı satırda) değerlerin toplamı 10'dan küçükse ve formülün üstündeki (aynı sütunda; üstbilgi hücresi dışında) değerlerin toplamı 5'ten büyük veya 5'e eşitse 1; aksi durumda 0.
ORTALAMA() Parantez içinde tanımlanan öğelerin ortalamasını hesaplar. =ORTALAMA(SAĞ) Aynı satır içinde, formül hücresinin sağındaki tüm değerlerin ortalaması.
SAY() Parantez içinde tanımlanan öğelerin sayısını hesaplar. =SAY(SOL) Aynı satır içinde, formül hücresinin solundaki değerlerin sayısı.
TANIMLI() Parantez içindeki bağımsız değişkenin tanımlı olup olmadığını değerlendirir. Bağımsız değişken tanımlanmışsa ve hatasız değerlendiriliyorsa 1 sonucunu, bağımsız değişken tanımlanmamışsa veya hata veriyorsa 0 sonucunu verir. =TANIMLI(brüt_gelir) brüt_gelir tanımlanmışsa ve hatasız değerlendiriliyorsa 1; aksi durumda 0.
YANLIŞ Hiçbir bağımsız değişken almaz. Her zaman 0 sonucunu verir. =YANLIŞ 0
EĞER()

İlk bağımsız değişkeni değerlendirir. Birinci bağımsız değişken doğruysa ikinci bağımsız değişkeni, birinci bağımsız değişken yanlışsa da üçüncü bağımsız değişkeni sonuç olarak getirir.

 Not    Tam olarak üç bağımsız değişken gerekir.

=EĞER(TOPLA(SOL)>=10,10,0) Formülün solundaki değerlerin toplamı en az 10 ise 10; aksi durumda 0.
TAMSAYI() Parantez içindeki değeri en yakın alt tamsayıya yuvarlar. =TAMSAYI(5,67) 5
MAK() Parantez içinde tanımlanan öğelerin en büyük değerini sonuç olarak verir. =MAK(ÜST) Formülün üstündeki hücrelerde (üstbilgi satırları dışında) bulunan en büyük değer.
MİN() Parantez içinde tanımlanan öğelerin en küçük değerini sonuç olarak verir. =MİN(ÜST) Formülün üstündeki hücrelerde (üstbilgi satırları dışında) bulunan en küçük değer.
MOD() İki bağımsız değişken alır (bunlar sayı olmalı veya sayı olarak değerlendirilmelidir). İkinci bağımsız değişken birinci bağımsız değişkene bölündükten sonra kalan değeri sonuç olarak getirir. Kalan 0 (sıfır) ise 0,0 sonucunu verir. =MOD(4,2) 0,0
DEĞİL() Bir bağımsız değişken alır. Bağımsız değişkenin doğru olup olmadığını değerlendirir. Bağımsız değişken doğruysa 0, yanlışsa da 1 sonucunu verir. Çoğunlukla EĞER formüllerinin içinde kullanılır. =DEĞİL(1=1) 0
VEYA() İki bağımsız değişken alır. İkisinden biri doğruysa 1 sonucunu verir. İkisi birden yanlışsa 0 sonucunu verir. Çoğunlukla EĞER formüllerinin içinde kullanılır. =VEYA(1=1,1=5) 1
ÇARPIM() Parantez içinde tanımlanan öğelerin çarpımını hesaplar. =ÇARPIM(SOL) Formülün solundaki hücrelerde bulunan tüm değerlerin çarpım işleminin sonucu.
YUVARLA() İki bağımsız değişken alır (ilk bağımsız değişken bir sayı olmalı veya sayı olarak değerlendirilmelidir; ikinci bağımsız değişken tamsayı olmalı veya tamsayı olarak değerlendirilmelidir). Birinci bağımsız değişkeni, ikinci bağımsız değişkenin belirttiği basamak sayısına göre yuvarlar. İkinci bağımsız değişken sıfırdan (0) büyükse, birinci bağımsız değişken belirtilen basamak sayısına kadar aşağı yuvarlanır. İkinci bağımsız değişken sıfır (0) ise, birinci bağımsız değişken en yakın alt tamsayıya yuvarlanır. İkinci bağımsız değişken negatif ise, birinci bağımsız değişken ondalık kısmın solunda aşağı yuvarlanır.

=YUVARLA(123,456, 2)

=YUVARLA(123,456, 0)

=YUVARLA(123,456, -2)

123,46

123

100

İŞARET() Bir sayı olması veya sayı olarak değerlendirilmesi gereken tek bir bağımsız değişken alır. Parantez içinde tanımlanan öğenin sıfırdan (0) büyük mü, sıfıra eşit mi, yoksa sıfırdan küçük mü olduğunu değerlendirir. Sıfırdan büyükse 1, sıfır ise 0 ve sıfırdan küçükse -1 sonucunu verir. =İŞARET(-11) -1
TOPLA() Parantez içinde tanımlanan öğelerin toplamını hesaplar. =TOPLA(SAĞ) Formülün sağındaki hücrelerin değerlerinin toplamı.
DOĞRU() Bir bağımsız değişken alır. Bağımsız değişkenin doğru olup olmadığını değerlendirir. Bağımsız değişken doğruysa 1, yanlışsa da 0 sonucunu verir. Çoğunlukla EĞER formüllerinin içinde kullanılır. =DOĞRU(1=0) 0

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formülde yer işareti adları veya hücre başvuruları kullanma

Yer işaretli bir hücrenin yer işareti adını formül içinde kullanarak başvuruda bulunabilirsiniz. Örneğin, brüt_gelir yer işareti adıyla bir sayı içeren veya sayı olarak değerlendirilen bir hücreye yer işareti eklediyseniz, =YUVARLA(brüt_gelir,0) formülü bu hücrenin değerini en yakın alt tamsayıya yuvarlar.

Bir formülde sütun ve satır başvurularını da kullanabilirsiniz. İki başvuru stili vardır: RnCn ve A1.

 Not    Başvuru kullanan bir hesaplamada formülü içeren hücreye yer verilmez. Hücre başvurunun bir parçasıysa, yok sayılır.

RnCn başvuruları

RnCn başvuru kuralını kullanarak, formül içinde bir tablo satırına, sütununa veya hücresine başvurabilirsiniz. Bu kuralda, Rn n.inci satırı, Cn de n.inci sütunu belirtir. Örneğin, R1C2 birinci satır ve ikinci sütunda yer alan hücreye başvurur. Aşağıdaki tabloda bu başvuru stilinin örnekleri yer almaktadır.

Başvuru hedefi Kullanılacak başvuru stili
Bir sütunun tümü Cn
Bir satırın tümü Rn
Belirli bir hücre RnCn
Formülü içeren satır R
Formülü içeren sütun C
Belirtilen iki hücre arasındaki tüm hücreler RnCn:RnCn
Yer işaretli tablodaki bir hücre Yer işareti adı RnCn
Yer işaretli tablodaki bir hücre aralığı Yer işareti RnCn:RnCn

A1 başvuruları

A1 başvuru kuralını kullanarak, bir hücreye, hücre kümesine veya hücre aralığına başvurabilirsiniz. Bu kuralda, harf hücrenin sütununu ve sayı da hücrenin satırını belirtir. Tablodaki ilk sütun A sütunu, ilk satır da 1. satırdır. Aşağıdaki tabloda bu başvuru stilinin örnekleri yer almaktadır.

Başvuru hedefi Kullanılacak başvuru
Birinci sütun ve ikinci satırdaki hücre A2
İlk satırdaki ilk iki hücre A1,B1
Birinci sütundaki tüm hücreler ve ikinci sütundaki ilk iki hücre A1:B2

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

 
 
Uygulandığı uygulamalar:
Word 2010, Word 2007