Formüllere genel bakış

Formüller, çalışma sayfanızdaki değerler üzerinden hesaplama yapan denklemlerdir. Formül, eşittir işaretiyle (=) başlar. Örneğin, aşağıdaki formül 2 ile 3'ü çarpar ve sonucu 5 ile toplar.

=5+2*3

Bir formül aynı zamanda aşağıdakilerin herhangi birini veya tümünü içerebilir: işlevler (fonksiyon: Bir değer veya değerleri alan, bir işlemi gerçekleştiren ve bir değer veya değerler döndüren, önceden yazılmış bir formül. Çalışma sayfasındaki formülleri, özellikle uzun veya karmaşık hesaplamalar yapanları sadeleştirmek ve kısaltmak için fonksiyonları kullanın.), başvurular, işleçler (işleç: İfade içinde gerçekleştirilecek hesaplamanın türünü belirten bir simge. Matematiksel, karşılaştırma, mantıksal ve başvuru işleçleri vardır.) ve sabitler (sabit: Hesaplanmamış, bu yüzden de değişmeyen bir değer. Örneğin, 210 sayısı ve "Üç Aylık Gelir" birer sabittir. Bir ifade veya bir ifadenin sonucu olan değer sabit bir sabit değildir.).


Formülün parçaları

Formülün parçaları
Çağrı 1 İşlevler: PI() işlevi pi: 3,142... değerini geri döndürür.
Çağrı 2 Başvurular: A2, A2 hücresindeki değeri döndürür.
Çağrı 3 Sabitler: Bir formüle doğrudan girilen, 2 gibi, sayılar veya metin değerleridir.
Çağrı 4 İşleçler: ^ (şapka işareti) işleci bir sayıyı çarpan kuvveti haline getirir, * (yıldız işareti) işleci ise çarpma işlemi yapar.

Bu makalede


Formüllerde sabit kullanma

Bir sabit, hesaplanmayan değerdir. Örneğin, 10/9/2008 tarihi, 210 sayısı ve "Üç Aylık Kazanç" metni sabittirler. Bir ifade veya ifadenin sonucu olan bir değer sabit değildir. Formülde hücrelerdeki değerlere başvuruda bulunanlar yerine sabit değerler kullanıyorsanız (örneğin, =30+70+110), sonuç yalnızca formülü kendiniz değiştirirseniz değişir.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formüllerde hesaplama işleçleri kullanma

İşleçler, bir formülün öğeleri üzerinde yapmak istediğiniz hesaplama türünü belirtir. Hesaplamaların gerçekleştiği varsayılan bir sıra vardır, ancak ayraç kullanarak bu sırayı değiştirebilirsiniz.

İşleç türleri

Hesaplama işleçlerinin dört farklı türü vardır: aritmetik, karşılaştırma, metin bitiştirme ve başvuru.

Aritmetik işleçler

Toplama, çıkarma veya çarpma gibi temel matematiksel işlemleri yapmak, sayıları birleştirmek ve sayısal sonuçlar üretmek için aşağıdaki aritmetik işleçleri kullanın.

Aritmetik işleç Anlamı Örnek
+ (artı işareti) Toplama 3+3
– (eksi işareti) Çıkarma
Olumsuzlama
3-1
-1
* (yıldız işareti) Çarpma 3*3
/ (ileri eğri çizgi) Bölme 3/3
% (yüzde işareti) Yüzde % 20
^ (şapka işareti) Üs) 3^2

Karşılaştırma işleçleri

Aşağıdaki işleçlerle iki değeri karşılaştırabilirsiniz. İki değer bu işleçler kullanılarak karşılaştırıldığında,

Karşılaştırma işleci Anlamı Örnek
= (eşit işareti) Eşittir A1=B1
> (büyüktür işareti) Büyüktür A1>B1
< (küçüktür işareti) Küçüktür A1<B1
>= (büyüktür veya eşittir işareti) Büyüktür veya eşittir A1>=B1
<= (küçüktür veya eşittir işareti) Küçüktür veya eşittir A1<=B1
<> (eşit değildir işareti) Eşit değildir A1<>B1

sonuç mantıksal bir değerdir (DOĞRU veya YANLIŞ).

Metin birleştirme işleci

Bir ya da daha çok metin serisini bir araya getirerek veya birleştirerek tek bir metin parçası elde etmek için ve işaretini (&) kullanın.

Metin işleci Anlamı Örnek
& (ve işareti) Bir sürekli metin değeri vermek için, iki değeri bağlar veya art arda ekler "North"&"wind"

Başvuru işleçleri

Hesaplamalar için hücre aralıklarını aşağıdaki işleçlerle birleştirin.

Başvuru işleci Anlamı Örnek
: (iki nokta üst üste) İki başvuru arasındaki bütün hücrelere, bu iki başvuruyu da içermek üzere, bir başvuru veren aralık operatörü B5:B15
, (virgül) Birden çok başvuruyu bir başvuruda birleştiren birleşim operatörü TOPLA(B5:B15;D5:D15)
 (boşluk) Her iki başvuru için ortak olan hücreler için başvuru oluşturan kesişim operatörü B7:D7 C6:C8

Excel'in formüllerdeki işlemleri yapma sırası

Bazı durumlarda hesaplamanın gerçekleştirildiği sıra, formülün hesapladığı değeri etkileyebilir; dolayısıyla istenen sonucu elde etmek için sıranın nasıl saptandığını anlamak ve sıranın nasıl değiştirilebileceğini bilmek önemlidir.

Hesap sırası

Formüller verileri özel bir sırada hesaplar. Excel'de bir formül her zaman eşittir işaretiyle (=) başlar. Eşittir işareti, Excel'e onu izleyen karakterlerin bir formül oluşturduğu bilgisini verir. Eşittir işaretinden sonra hesaplama işleçleri tarafından ayrılmış hesaplanacak öğeler (işlenen) gelir. Excel formülleri, formüldeki her işlecin özel sırasına göre soldan sağa doğru hesaplar.

İşleçlerin önceliği

Birden fazla işleci tek bir formülde birleştirirseniz, Excel, işlemleri aşağıdaki tabloda gösterilen sırayla yapar. Bir formül, aynı önceliğe sahip olan işleçler içeriyorsa, (örneğin, bir formül, hem bir çarpma işleci, hem de bir bölme işleci içeriyorsa), Excel, işleçleri soldan sağa doğru değerlendirir.

İşleç Açıklama

: (iki nokta üst üste)

  (tek boşluk)

, (virgül)

Başvuru işleçleri
Olumsuzlaştırma (-1'deki gibi)
% Yüzde
^ Üs
* ve / Çarpma ve bölme
+ ve – Toplama ve çıkarma
& İki metin dizesini köprüler (ardarda bağlama)
=
< >
<=
>=
<>
Karşılaştırma

Ayraç kullanımı

Değerlendirme sırasını değiştirmek için, formülün ilk olarak hesaplanacak olan parçasını ayraç içine alın. Örneğin, aşağıdaki formülde sonuç 11'dir çünkü, Excel çarpma işlemini toplama işleminden önce yapar. Formül 2 ile 3'ü çarpar ve sonra sonucu 5 ile toplar.

=5+2*3

Tersi durumda, sözdizimini değiştirmek için ayraç kullanırsanız, Excel 5 ile 2'yi toplar, sonra 21 sonucunu elde etmek için sonra sonucu 3'le çarpar.

=(5+2)*3

Aşağıdaki örnekte, formülün ilk bölümünü içine alan parantezler, Excel'i önce B4+25'i hesaplamaya ve sonra da çıkan sonucu D5, E5 ve F5 hücrelerindeki değerlerin toplamına bölmeye zorlar.

=(B4+25)/TOPLA(D5:F5)

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formüllerde işlevler ve iç içe geçen işlevler kullanma

İşlevler, bağımsız değişken olarak adlandırılan özel değerleri belirli bir sırada veya yapıda kullanarak hesaplamaları gerçekleştiren önceden tanımlanmış formüllerdir. İşlevler, basit veya karmaşık hesaplamaları gerçekleştirmek için kullanılabilir.

İşlevlerin sözdizimi

YUVARLA işlevinin aşağıdaki örneğinde A10 hücresindeki bir sayının yuvarlanması, bir işlevin sözdizimini göstermektedir.


İşlevin yapısı

İşlevin yapısı
Çağrı 1 Yapı. İşlevin yapısı, eşit (=) işareti ile başlar, ardından işlevin adı, bir açma parantezi, virgüllerle ayrılan işlev bağımsız değişkenleri ve kapatma parantezi gelir.
Çağrı 2 İşlev adı. Kullanılabilen işlevlerin listesi için bir hücreyi tıklatıp ÜST KARAKTER+F3'e basın.
Çağrı 4 Bağımsız değişken araç ipuçları. Bir araç ipucu, sözdizimi ve bağımsız değişkenleri ile birlikte, işlevi yazdığınızda görünür. Örneğin, =YUVARLA( yazdığınızda araç ipucu görünür. Araç ipuçları yalnızca yerleşik işlevler için görünür.

İşlev girme

İşlev içeren bir formül oluşturduğunuzda, İşlev Ekle iletişim kutusu çalışma sayfası işlevlerini girmenize yardımcı olur. Formüle bir işlev girdiğinizde, İşlev Ekle iletişim kutusu işlevin adını, bağımsız değişkenlerinin her birini, işlevin ve her bağımsız değişkenin bir açıklamasını, işlevin geçerli sonucunu ve tüm formülün geçerli sonucunu görüntüler.

Formülleri oluşturmayı ve düzenlemeyi kolaylaştırmak ve yazım, sözdizimi hatalarını en aza indirmek için, formül otomatik tamamlamayı kullanın. = (eşittir işareti) ve başlangıç harflerini veya bir görüntü tetiğini yazmaya başladıktan sonra, Microsoft Office Excel hücrelerin altında, geçerli işlevler, bağımsız değişkenler ve tetik veya harflerle eşleşen adlardan oluşan dinamik bir açılır liste görüntüler. Böylece, açılır listedeki bir öğeyi formüle ekleyebilirsiniz.

İç içe geçen işlevler

Belirli durumlarda, başka bir işlevin bağımsız değişkenlerinden (bağımsız değişken: İşlevin işlemler veya hesaplamalar yapmakta kullandığı değerler. İşlevin kullandığı bağımsız değişken türü fonksiyona özeldir. İşlevlerde sıklıkla kullanılan bağımsız değişkenler arasında, metin, hücre başvuruları ve adlar yer alır.) biri olarak işlev kullanmanız gerekebilir. Örneğin, aşağıdaki formül iç içe geçen ORTALAMA işlevini kullanır ve 50 değeriyle sonucu karşılaştırır.

İç içe geçen işlevler

Çağrı 1 ORTALAMA işleviyle TOPLAM işlevi, EĞER işlevi içinde iç içe geçmiştir.

Geçerli sonuçlar        İç içe geçen bir işlev, bağımsız değişken olarak kullanıldığında, bağımsız değişkenin kullandığı değer türüyle aynı türde bir değer vermesi gerekir. Örneğin, bağımsız değişken DOĞRU veya YANLIŞ değeri verirse, iç içe geçmiş işlev DOĞRU veya YANLIŞ değerlerinden birini vermelidir. Vermezse, Microsoft Excel #DEĞER! hata değerini görüntüler.

İç içe geçen düzey sınırları     Bir formül, en çok yedi içe içe geçen işlev düzeyi içerebilir. İşlev B, İşlev A'da bir bağımsız değişken olarak kullanıldığında, İşlev B, ikinci düzey bir işlevdir. Örneğin, ORTALAMA ve TOPLAM işlevlerinin her ikisi de EĞER işlevinin bağımsız değişkenleri oldukları için, ikinci düzey işlevlerdir. ORTALAMA işlev içinde iç içe geçmiş bir işlev üçüncü düzey bir bağımsız değişken olur, vb.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formüllerde ad kullanma

Başvuru, çalışma sayfası üzerindeki bir hücre veya bir hücre aralığını tanımlar ve Microsoft Excel'e formülde kullanmak istediğiniz değerleri nerede araması gerektiğini bildirir. Başvurularla, tek bir formül içinde çalışma sayfasının farklı bölümlerinde bulunan verileri kullanabilirsiniz veya bir hücrede bulunan değeri birçok formülde kullanabilirsiniz. Ayrıca aynı çalışma kitabının diğer sayfalarındaki hücrelere ve diğer çalışma kitaplarına da başvuru yapabilirsiniz. Diğer çalışma kitaplarında bulunan hücrelere yapılan başvurular bağlantı veya dış başvuru (dış başvuru: Başka bir Excel çalışma kitabındaki bir hücre veya aralığa başvuru veya bir başka çalışma kitabındaki tanımlanmış bir ada başvuru.) olarak adlandırılır.

A1 başvuru stili

Varsayılan başvuru stili     Varsayılan olarak, Excel sütunlara harflerle (A'dan XFD'ye kadar toplam 16.384 sütun), satırlara ise numaralarla (1'den 1.048.576'ya kadar) başvuru yapan, A1 başvuru stilini kullanır. Bu harfler ve sayılar sütun ve satır başlıkları olarak adlandırılırlar. Bir hücreye başvuru yapmak için, sütun harfinin ardından satır numarasını girin. Örneğin B2, B sütunuyla 2. satırın kesişiminde bulunan hücreye başvurur.

Buraya başvurmak için Kullanılacak karakter
A sütununda ve 10. satırda bulunan hücre A10
A sütununda ve 10. ile 20. satırlar arasında bulunan hücre aralığı A10:A20
15. satırda ve B sütunuyla E sütunu arasında bulunan hücre aralığı B15:E15
Satır 5'teki tüm hücreler 5:5
5. satırla 10. satır arasında bulunan bütün hücreler 5:10
H sütununda bulunan bütün hücreler H:H
H sütunuyla J sütunu arasında bulunan bütün hücreler H:J
A sütunuyla E sütunu arasında ve 10. satırla 20. satır arasında bulunan bütün hücreler A10:E20

Başka bir çalışma sayfasına başvuru yapma     Aşağıdaki örnekte, ORTALAMA çalışma sayfası işlevi, aynı çalışma kitabındaki Pazarlama adlı çalışma sayfasında B1:B10 aralığındaki ortalama değeri hesaplamaktadır.


Sayfa başvurusu örneği

Aynı çalışma kitabındaki farklı bir çalışma sayfasında bulunan bir hücre aralığına başvuru
Çağrı 1 Pazarlama adlı çalışma sayfasına başvurur
Çağrı 2 B1 ve B10 arasındaki hücre aralığına (B1 ve B10 hücreleri de dahil olmak üzere) başvurur.
Çağrı 3 Çalışma sayfası başvurusunu, hücre aralığı başvurusundan ayırır

Mutlak, göreli ve karma başvurular arasındaki fark

Göreli başvurular     Bir formüldeki göreli başvurular (örneğin, A1), formülü içeren hücrenin ve başvurunun gösterdiği hücrenin göreli konumuna dayalıdır. Formülü içeren hücrenin konumu değişirse, başvuru da değişir. Formülü bir satır veya sütun üzerinde başka bir konuma kopyalar veya girerseniz, başvuru otomatik olarak ayarlanır. Yeni formüller, varsayılan olarak göreli başvurular kullanır. Örneğin, B2 hücresindeki bir göreli başvuruyu B3 hücresine kopyalar veya girerseniz, =A1 olan formül otomatik olarak =A2'ye dönüşür.


Göreli başvurusu olan kopyalanmış formül

Göreli başvurusu olan kopyalanmış formül

Mutlak başvurular     Bir formüldeki mutlak başvurular (örneğin, $A$1), her zaman belirli konumdaki bir hücreye başvuruda bulunur. Formülü içeren hücrenin konumu değişse bile, mutlak başvuru aynı kalır. Formülü bir satır veya sütun üzerinde başka bir konuma kopyalar veya girerseniz, mutlak başvurular yeniden ayarlanmaz. Yeni formüller varsayılan olarak göreli başvurular kullanır, gerekiyorsa mutlak başvuruya geçmeniz gerekir. Örneğin, B2 hücresindeki bir mutlak başvuruyu B3 hücresine kopyalar veya girerseniz, =$A$1 olan formül her iki hücrede değişmeden kalır.


Mutlak başvurusu olan kopyalanmış formül

Mutlak başvurusu olan kopyalanmış formül

Karma başvurular        Karma başvurular, mutlak bir sütun ve göreli bir satırdan veya mutlak bir satır ve göreli bir sütundan oluşur. Mutlak sütun başvuruları, $A1, $B1, vb. biçimindedir. Mutlak satır başvuruları ise, A$1, B$1, vb. biçimdedir. Formülü içeren hücrenin konumu değişirse, göreli başvuru değişir, ancak mutlak başvuru aynı kalır. Formülü bir satır veya sütun üzerinde başka bir konuma kopyalar veya girerseniz, göreli başvurular otomatik olarak ayarlanır, mutlak başvurular ise ayarlanmaz. Örneğin, A2 hücresindeki bir karma başvuruyu B3 hücresine kopyalar veya girerseniz, =A$1 olan formül =B$1 olarak değişir.


Karışık başvurusu olan kopyalanmış formül

Karışık başvurusu olan kopyalanmış formül

3-B başvuru stili

Birden fazla çalışma sayfasına kolayca başvuruda bulunma    Çalışma kitabındaki birden fazla çalışma sayfasında aynı konumda bulunan bir hücredeki veya hücre aralığındaki verilerini çözümlemek isterseniz, 3-B başvurusu kullanın. 3-B başvuruları, çalışma sayfası aralığından ve bunu izleyen hücre veya hücre aralığı başvurusundan oluşur. Excel, başvurudaki başlangıç ve bitiş çalışma sayfası adları aralığında, saklanmış olan sayfalarını kullanır. Örneğin, =TOPLA(Sayfa2:Sayfa13!B5) formülü, 2 - 13 arasındaki tüm sayfaların (2. ve 13. sayfa da içinde olmak üzere) B5 hücresindeki değerleri toplar.

Çalışma sayfaları taşındığında, kopyalandığında, eklendiğinde veya silindiğinde ne olur     Aşağıdaki örnekler, bir 3-B başvuruda bulunan hücreleri taşıdığınızda, kopyaladığınızda, eklediğinizde veya sildiğinizde neler olduğunu açıklamaktadır. Örnekler, 2'den 6'ya kadar olan çalışma sayfalarındaki A2 ile A5 arasındaki hücreleri toplamak için, =TOPLA(Sayfa2:Sayfa6!A2:A5) formülünü kullanmaktadır.

  • Ekleme veya kopyalama        Sayfa2 ile Sayfa6 (bu örnekteki uç noktalar) arasına sayfa eklerseniz veya kopyalarsanız, Microsoft Excel eklenen sayfalardaki A2 ile A5 arasındaki hücrelerdeki bütün değerleri, hesaplamalara ekler.
  • Silme        Sayfa2 ile Sayfa6 arasında, sayfa silerseniz, Excel bu sayfaların değerlerini, hesaplamadan kaldırır.
  • Taşıma        Sayfa2 ile Sayfa6 arasındaki sayfaları, başvurular sayfa aralığının dışındaki bir konuma taşırsanız, Excel bu sayfaların değerlerini, hesaplamadan kaldırır.
  • Uç nokta taşıma        Sayfa2'yi veya Sayfa6'yı aynı çalışma kitabındaki başka bir konuma taşırsanız, Excel hesaplamayı, aradaki yeni sayfa aralığını içerecek biçimde ayarlar.
  • Uç nokta silme        Sayfa2 veya Sayfa6'yı silerseniz, Excel hesaplamayı, aradaki sayfa aralığını içerecek biçimde ayarlar.

R1C1 başvuru stili

Ayrıca, hem satırların hem de sütunların numaralandırıldığı bir başvuru stili kullanabilirsiniz. R1C1 başvuru stili, makrolarda (makro: Görevleri otomatikleştirmek için kullanabileceğiniz eylem veya eylem kümesi. Makrolar Visual Basic for Applications programlama dilinde kaydedilir.) satır ve sütun konumlarının hesaplanması konusunda kullanışlıdır. R1C1 stilinde, bir hücrenin konumu Excel tarafından yanında satır numarasının yazılı olduğu bir "R" ve yanında sütun numarasının bulunduğu bir "C" ile gösterilir.

Başvuru Anlamı
R[-2]C Aynı sütunda iki satır yukarıda bulunan hücreye göreli başvuru (göreli başvuru: Bir formülde, hücrenin, formülü ve başvurulan hücreyi içeren hücrenin göreli konumunu esas alan adresi. Formülü kopyalarsanız, başvuru otomatik olarak ayarlanır. Göreli başvuru A1 biçimini alır.)
R[2]C[2] İki satır aşağıda ve iki sütun sağdaki hücreye göreli bir başvuru
R2C2 İkinci satır ve ikinci sütundaki hücreye mutlak başvuru (mutlak hücre başvurusu: Bir formülde hücrenin, formülü içeren hücrenin konumundan bağımsız olan tam adresi. Mutlak hücre başvurusu $A$1 şeklindedir.)
R[-1] Etkin hücrenin yukarısındaki tüm satıra göreli bir başvuru
R Geçerli satıra göreli bir başvuru

Bir makroyu kaydettiğinizde, Excel bazı komutları R1C1 başvuru stilini kullanarak kaydeder. Örneğin, bir aralıktaki hücrelerin toplamını alan bir formülü araya eklemek için, Otomatik Toplam düğmesini tıklatma komutunu kaydederseniz, Excel formülü, A1 stilindeki başvuruları değil, R1C1 stilindeki başvuruları kullanarak kaydeder.

Microsoft Office Düğmesi'nden Düğme resmi görüntülediğiniz Excel Ayarları iletişim kutusunun Formüller kategorisinde yer alan Formüllerle çalışma bölümünün altındaki R1C1 başvuru stili onay kutusunu seçerek veya temizleyerek R1C1 başvuru stilini açıp kapatabilirsiniz.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Formüllerde ad kullanma

Hücreleri, hücre aralıklarını, formülleri veya sabit (sabit: Hesaplanmamış, bu yüzden de değişmeyen bir değer. Örneğin, 210 sayısı ve "Üç Aylık Gelir" birer sabittir. Bir ifade veya bir ifadenin sonucu olan değer sabit bir sabit değildir.) değerleri veya Excel tablolarını temsil edecek tanımlı adlar (ad: Bir hücreyi, hücre aralığını, formülü veya sabit değeri temsil eden bir sözcük veya karakter dizesi. Satışlar!C20:C30 gibi zor anlaşılır aralıklara başvurmak için Ürünler gibi kolay anlaşılır adlar kullanın.) oluşturabilirsiniz.Ad, ilk bakışta anlaşılması güç olabilecek bir hücre başvurusu (hücre başvurusu: Bir hücrenin çalışma sayfasında kapladığı koordinatlar kümesi. Örneğin sütun B ile satır 3'ün kesişiminde görüntülenen hücre başvurusu B3'tür.), sabit (sabit: Hesaplanmamış bir değer. Örneğin, 210 sayısı ve "Üç Aylık Gelir" birer sabittir. Bir ifade veya bir ifadenin sonucu olan değer sabit bir sabit değildir.), formül (formül: Hücrede, bir araya geldiklerinde yeni bir değer üreten bir dizi değer, hücre başvurusu, ad, fonksiyon veya işleç. Bir formül her zaman eşittir işaretiyle (=) başlar.) veya tablonun (tablo: Belirli bir konu hakkında, kayıtlar (satırlar) ve alanlarda (sütunlar) depolanan verileri topluluğu.) amacının daha kolay anlaşılabilmesini sağlayan anlamlı bir kısaltmadır. Aşağıdaki bilgiler, adlara ve adların netlik ve anlamayı nasıl kolaylaştırdığın dair yaygın örnekler içerir.

Örnek Türü Adsız örnek Adı olan örnek
Başvuru =TOPLA(C20:C30) =TOPLA(İlkÜçAylıkSatışlar)
Sabit =ÜRÜN(A5,8.3) =ÜRÜN(Fiyat,WASatışVergisi)
Formül =TOPLA(DÜŞEYARA(A1,B1:F20,5,YANLIŞ), —G5) =TOPLA(Stok_Düzeyi,—Sipariş _Miktarı)
Tablo C4:G36 =EnFazlaSatış06

Ad türleri

Oluşturabileceğiniz ve kullanabileceğiniz çeşitli ad türleri vardır.

Tanımlı ad     Hücre, hücre aralığı, formül veya sabit değeri temsil eden ad. Kendi tanımlı adınızı kendiniz oluşturabilirsiniz, Excel de bazen, örneğin bir yazdırma alanı belirlediğinizde, sizin için tanımlı ad oluşturur.

Tablo adı     Kayıtlar (satırlar) ve alanlar (sütunlar) içinde depolanan belirli bir konu hakkında veri koleksiyonu olan Excel tablosu için ad. Her Excel tablosu eklediğinizde Excel "Tablo1", "Tablo2" gibi varsayılan bir Excel tablo adı oluşturur, ancak siz bunu daha anlamlı bir adla değiştirebilirsiniz. Excel tabloları hakkında daha fazla bilgi için bkz. Excel tablolarıyla yapılandırılmış başvurular kullanma

Ad oluşturma ve girme

Ad oluşturmak için şunları kullanabilirsiniz:

  • Formül çubuğundaki ad kutusu     Bu, seçili bir aralık için çalışma kitabı düzeyi adı oluşturmada idealdir.
  • Seçimden ad oluşturma    Çalışma sayfasında bir hücre seçimi kullanarak varolan satır ve sütun etiketlerinden kolayca ad oluşturabilirsiniz.
  • Yeni Ad iletişim kutusu     Bu en çok ad oluştururken daha fazla esnekliğe ihtiyacınız olduğunda, örneğin yerel çalışma sayfası düzeyi kapsamı belirtirken veya bir ad açıklaması oluştururken işinize yarar.

 Not   Varsayılan olarak, adlar mutlak hücre başvurularını (mutlak hücre başvurusu: Bir formülde hücrenin, formülü içeren hücrenin konumundan bağımsız olan tam adresi. Mutlak hücre başvurusu $A$1 şeklindedir.) kullanır.

Şunları yaparak ad girebilirsiniz:

  • Yazma     Adı, örneğin bir formüle değişken olarak yazarak.
  • Formülü Otomatik Tamamlama'yı kullanma     Geçerli adların sizin için otomatik olarak listelendiği Formülü Otomatik Tamamlama açılır listesini kullanarak.
  • Formülde Kullan komutundan seçme    Formül sekmesinde Tanımlı Adlar grubundaki Formülde Kullan komutunda bulabileceğiniz listeden tanımlı ad seçin.

Daha fazla bilgi için bkz.Formülleri açıklamak için ad kullanma.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

Dizi formüllerini ve dizi sabitlerini kullanma

Bir dizi formülü çok sayıda hesaplama yapabilir ve sonra tek bir sonuç veya çok sayıda sonuç döndürebilir. Dizi formülleri, dizi bağımsız değişkenleri olarak bilinen iki veya daha fazla değer kümesi üzerinde işlem yapar. Her bir dizi bağımsız değişkeninin aynı sayıda satırı ve sütunu olması gerekir. Formülü girmek için CTRL+ÜSTKRKT+ENTER tuşlarına basmadığınız sürece, dizi formüllerini, diğer formülleri oluşturduğunuz biçimde oluşturursunuz. Yerleşik işlevlerin bazıları dizi formülleridir ve doğru sonuçlar elde etmek için dizi olarak girilmeleri gerekir.

Her sabit değeri çalışma sayfasında ayrı bir hücreye girmek istemediğiniz zaman, dizi sabitleri başvuruların yerine kullanılabilir.

Bir veya birden çok sonuç hesaplamak için bir dizi formülü kullanma

Bir dizi formülü (dizi formülü: Bir veya daha fazla veri kümesi üzerinde birden çok hesaplama yapan ve tek bir sonuç veya birden çok sonuç döndüren bir formül. Dizi formülleri kaşlı ayraçlar { } arasına alınır ve CTRL+SHIFT+ENTER tuşlarına basılarak girilir.) girdiğiniz zaman, Microsoft Excel formülü, otomatik olarak, { } (kaşlı ayraçlar) içine yerleştirir.

Tek bir sonucu hesaplama        Bu tür dizi formülü, birkaç farklı formülü tek bir dizi formülü ile değiştirerek çalışma sayfası modelini basitleştirebilir.

Örneğin, aşağıdaki dizi formülü, her hissenin değerlerini ayrı ayrı hesaplamak ve görüntülemek için hücrelerden oluşan bir satır kullanmadan, hisse senedi fiyatları ve hisselerden oluşan bir dizinin toplam değerini hesaplar.


Tek bir sonuç üreten dizi formülü

Tek bir sonuç üreten dizi formülü

Dizi formülü olarak ={TOPLA(B2:D2*B3:D3)} formülünü girdiğinizde, her hisse senedi için Hisseleri ve Fiyatı çarpar ve bu hesaplamaların sonuçlarını bir araya getirir.

Birden çok sonucu hesaplama     Bazı çalışma sayfası işlevleri, değer dizilerini geri döndürür veya bağımsız değişken olarak bir değer dizisi gerektirir. Bir dizi formülüyle çok sayıda sonuç hesaplamak için diziyi, dizi bağımsız değişkenleriyle aynı sayıda satır ve sütunu olan bir hücre aralığına girmeniz gerekir.

Örneğin, üç aylık bir seri için (sütun A'da), üç satış rakamı (sütun B'de) verilmiştir ve EĞİLİM işlevi, satış rakamları için düz çizgi değerleri belirler. Formülün bütün sonuçlarını görüntülemek için, sütun C'deki üç hücreye (C1:C3) girilir.


Birden çok sonuç üreten dizi formülü

Birden çok sonuç üreten dizi formülü

=EĞİLİM(B1:B3,A1:A3) formülünü dizi formülü olarak girerseniz, bu, üç satış rakamı ve üç aya bağlı olarak üç ayrı sonuç (22196, 17079 ve 11962) üretir.

Dizi sabitlerini kullanma

Normal bir formülde, değer içeren bir hücreye başvuru veya sabit (sabit: Hesaplanmamış, bu yüzden de değişmeyen bir değer. Örneğin, 210 sayısı ve "Üç Aylık Gelir" birer sabittir. Bir ifade veya bir ifadenin sonucu olan değer sabit bir sabit değildir.) de denilen, değerin kendisini girebilirsiniz. Benzer şekilde, bir dizi formülünde, diziye bir başvuru veya hücrelerin içinde bulunan, dizi sabiti de denilen değerler dizisi girebilirsiniz. Dizi formülleri, sabitleri, dizi formülü olmayan formüllerin kabul ettiği biçimde kabul eder; ancak dizi sabitlerini belirli bir biçimde girmeniz gerekir.

Dizi sabitleri sayı, metin, YANLIŞ veya DOĞRU gibi mantıksal değerler veya #YOK gibi hata değerleri içerebilir. Aynı dizi sabitinde farklı türde değerler yer alabilir; örneğin, {1,3,4;DOĞRU,YANLIŞ,DOĞRU}. Sabit dizilerindeki sayılar tamsayı, ondalık kesir veya bilimsel biçimde olabilir. Metnin çift tırnak içinde yazılması gerekir; örneğin, "Salı".

Dizi sabitlerinde hücre başvuruları, farklı uzunluklarda sütun veya satırlar, formüller veya $ (dolar işareti), parantez veya % (yüzde işareti) gibi özel karakterler bulunamaz.

Dizi sabitlerini biçimlendirdiğiniz zaman, şunları yapın:

  • Kaşlı ayraçlar ( { } ) içine yerleştirin.
  • Farklı sütunlardaki değerleri virgüllerle (,) ayırın. Örneğin, 10, 20, 30, ve 40 değerlerini göstermek için {10,20,30,40} girin. Bu dizi sabiti 1 x 4 dizisi olarak bilinir ve 1 satırda 4 sütunluk bir başvuruya denktir.
  • Farklı satırlardaki değerleri noktalı virgülle (;) ayırın. Örneğin, 10, 20, 30 ve 40 değerlerini bir satırda ve 50, 60, 70 ve 80 değerlerini hemen altındaki satırda göstermek için, 2 x 4'lük bir dizi sabiti girin: {10,20,30,40;50,60,70,80}.

Sayfanın Başı Sayfanın Başı

 
 
Uygulandığı uygulamalar:
Excel 2007