Tablica znaków ASCII

Dotyczy programów:
Wersja 2003 następujących programów pakietu Microsoft Office: Access 2003,
Excel 2003, FrontPage® 2003, InfoPath™ 2003, OneNote® 2003,
Outlook® 2003, PowerPoint® 2003, Project 2003, Publisher 2003,
Visio® 2003 oraz Word 2003

Wersja 2002 następujących programów pakietu Microsoft Office: Access 2002,
Excel 2002, FrontPage® 2002, Outlook® 2002, PowerPoint® 2002,
Project 2002, Publisher 2002, Visio® 2002 oraz Word 2002

Komputery posługują się językiem opartym na liczbach. W jaki więc sposób komputer używa liter alfabetu do komunikowania się z programami i innymi komputerami? Jednym z możliwych rozwiązań tego problemu jest konwersja zestawu znaków (zestaw znaków: Grupa znaków alfabetycznych, numerycznych i innych, które mają pewne cechy wspólne. Na przykład standardowy zestaw znaków ASCII obejmuje litery, cyfry, symbole i kody sterujące, które tworzą schemat kodowania ASCII.) na ich odpowiedniki liczbowe.

W latach sześćdziesiątych XX wieku opracowano standard American Standard Code for Information Interchange — ASCII (ASCII: Kod reprezentujący znaki języka angielskiego jako liczby. Każdemu znakowi przypisana jest liczba z zakresu od 0 do 127. Większość komputerów używa kodu ASCII do reprezentacji tekstu i do przesyłania danych między komputerami.) (czytaj: aski). Tablica znaków ASCII zawiera 128 liczb i odpowiadające im znaki (znak: Litera, cyfra, znak interpunkcyjny lub symbol.). Kod ASCII umożliwia komputerom przechowywanie danych i ich wymianę z innymi komputerami i programami.

Tekst w kodzie ASCII nie zawiera żadnych informacji o atrybutach formatowania, takich jak pogrubienie, kursywa lub nazwa czcionki. Kod ASCII jest używany do zapisywania plików w Notatniku oraz w programie Microsoft Office Word przy zapisywaniu pliku jako zwykłego tekstu. W ogłoszeniach o naborze pracowników pracodawcy niekiedy wymagają od kandydatów przekazywania życiorysów w formacie ASCII. Oznacza to, że nie należy stosować żadnego formatowania w życiorysie przesyłanym pocztą e-mail, faksem lub w postaci wydruku. Duże firmy mogą skanować życiorysy, a tekst w formacie ASCII dobrze nadaje się do przetwarzania w oprogramowaniu do optycznego rozpoznawania znaków (OCR, Optical Character Recognition) (OCR: Funkcja tłumacząca obrazy tekstu, na przykład zeskanowane dokumenty, na rzeczywiste znaki tekstowe; nazywana również rozpoznawaniem tekstu.).

Wstawianie znaku ASCII do dokumentu

 Uwaga   Ta funkcja działa w programach Excel, FrontPage, InfoPath, OneNote, Outlook, PowerPoint, Project, Publisher, Word oraz Visio.

Oprócz wpisywania znaku za pomocą klawiatury, można również użyć kodu znaku jako skrótu klawiaturowego. Aby na przykład wstawić symbol stopnia, przytrzymując wciśnięty klawisz ALT, wpisz 0176 na klawiaturze numerycznej.

  • Aby wstawić jeden ze znaków ASCII przedstawionych w poniższych tablicach, przytrzymując wciśnięty klawisz ALT, wpisz kod liczbowy znaku.

Aby wstawić symbol stopnia, przytrzymując wciśnięty klawisz ALT, wpisz 0176 na klawiaturze numerycznej.

 Uwaga   Należy używać klawiatury numerycznej, a nie klawiszy cyfr w głównej części klawiatury. Sprawdź, czy jest włączony klawisz NUM LOCK, jeśli klawiatura wymaga tego do wpisywania wartości na klawiaturze numerycznej.

Drukowalne znaki ASCII

Kody 32–126 są przypisane do znaków dostępnych na klawiaturze oraz widocznych na ekranie i w wydrukowanym dokumencie. Kod 127 odpowiada poleceniu DELETE.

PokażTablica drukowalnych znaków ASCII

Kod dziesiętny Znak Kod dziesiętny Znak
32 spacja 80 P
33 ! 81 Q
34 " 82 R
35 # 83 S
36 $ 84 T
37 % 85 U
38 & 86 V
39 ' 87 w
40 ( 88 X
41 ) 89 Y
42 * 90 Z
43 + 91 [
44 , 92 \
45 - 93 ]
46 . 94 ^
47 / 95 _
48 0 96 `
49 1 97 a
50 2 98 b
51 3 99 c
52 4 100 d
53 5 101 e
54 6 102 f
55 7 103 g
56 8 104 h
57 9 105 i
58 : 106 j
59 ; 107 k
60 < 108 l
61 = 109 m
62 > 110 n
63 ? 111 o
64 @ 112 p
65 A 113 q
66 B 114 r
67 C 115 s
68 D 116 t
69 E 117 u
70 F 118 v
71 G 119 w
72 H 120 x
73 I 121 y
74 J 122 z
75 K 123 {
76 L 124 |
77 M 125 }
78 N 126 ~
79 O 127 DEL

Rozszerzone drukowalne znaki ASCII

Rozszerzone znaki ASCII pozwalają zakodować większą liczbę znaków. Rozszerzony kod ASCII zawiera 128 znaków kodu ASCII (kody 0–32 są zawarte w następnej tablicy), a także dodatkowe 128 znaków, co daje w sumie 256 znaków. Pomimo to, wiele języków zawiera zbyt wiele symboli, aby pomieścić je w 256 znakach. Z tego powodu opracowano różne odmiany kodu ASCII, zawierające znaki regionalne i symbole.

Na przykład tabela kodów ASCII oznaczona jako ISO 8859-1 jest używana w wielu programach dostosowanych do języków obszaru Ameryki Północnej, Europy Zachodniej, Australii i Afryki.

PokażTablica rozszerzonych drukowalnych znaków ASCII

Kod dziesiętny Znak Kod dziesiętny Znak
128 Ç 192
129 ü 193
130 é 194
131 â 195
132 ä 196
133 à 197
134 å 198
135 ç 199
136 ê 200
137 ë 201
138 è 202
139 ï 203
140 î 204
141 ì 205
142 Ä 206
143 Å 207
144 É 208
145 æ 209
146 Æ 210
147 ô 211
148 ö 212 Ô
149 ò 213
150 û 214
151 ù 215
152 ÿ 216
153 Ö 217
154 Ü 218
155 ¢ 219
156 £ 220
157 ¥ 221
158 222
159 ƒ 223
160 á 224 α
161 í 225 ß
162 ó 226 Γ
163 ú 227 π
164 ñ 228 Σ
165 Ñ 229 σ
166 ª 230 µ
167 º 231 τ
168 ¿ 232 Φ
169 233 Θ
170 ¬ 234 Ω
171 ½ 235 δ
172 ¼ 236
173 ¡ 237 φ
174 « 238 ε
175 » 239
176 240
177 241 ±
178 242
179 243
180 244
181 245
182 246 ÷
183 247
184 248
185 249
186 250 ·
187 251
188 252
189 253 ²
190 254
191 255  

Niedrukowalne znaki kontrolne ASCII

Kody 0–31 w tabeli kodów ASCII są przypisane do znaków kontrolnych, których używa się do sterowania urządzeniami peryferyjnymi, takimi jak drukarki. Kod 12 odpowiada na przykład funkcji wysuwu strony i rozpoczęcia nowej strony. Polecenie to nakazuje drukarce przejście do początku następnej strony.

PokażTablica niedrukowalnych znaków kontrolnych ASCII

Kod dziesiętny Znak Kod dziesiętny Znak
0 zero 16 zmiana znaczenia kolejnych znaków
1 początek nagłówka 17 sterowanie urządzeniem 1
2 początek tekstu 18 sterowanie urządzeniem 2
3 koniec tekstu 19 sterowanie urządzeniem 3
4 koniec transmisji 20 sterowanie urządzeniem 4
5 nawiązanie łączności 21 potwierdzenie negatywne
6 potwierdzenie 22 synchronizacja w stanie bezczynności
7 sygnał dźwiękowy 23 koniec bloku transmisji
8 usunięcie znaku 24 anulowanie
9 tabulator poziomy 25 koniec nośnika
10 nowy wiersz 26 znak do zastąpienia
11 tabulator pionowy 27 przełączenie znaczenia kodu
12 nowy arkusz/nowa strona 28 separator pliku
13 powrót karetki 29 separator grupy
14 włączenie specjalnego zestawu znaków 30 separator rekordu
15 wyłączenie specjalnego zestawu znaków 31 separator jednostki

Inne rozwiązania

Inny, nowszy standard kodowania znaków nosi nazwę Unicode (Unicode: Standard kodowania znaków opracowany przez konsorcjum Unicode Consortium. Używając do reprezentacji każdego znaku więcej niż jednego bajtu, standard Unicode pozwala na to, aby niemal wszystkie istniejące języki pisane były reprezentowane za pomocą jednego zestawu znaków.). Unicode jest znacznie większym zestawem znaków — składa się z 65536 znaków, w porównaniu do 128 w kodzie ASCII lub 256 w rozszerzonym kodzie ASCII. Dzięki temu w jednym zestawie można pomieścić większość znaków z wielu różnych języków.

 
 
Dotyczy:
Access 2003, Excel 2003, FrontPage 2003, InfoPath 2003, OneNote 2003, Outlook 2003, PowerPoint 2003, Publisher 2003, Word 2003