Przenoszenie danych z programu Access do bazy danych programu SQL Server przy użyciu Kreatora rozbudowy

W miarę upływu czasu większość aplikacji baz danych rozrasta się, staje się bardziej złożona i musi obsługiwać większą liczbę użytkowników. W pewnym momencie użytkowania aplikacji programu Microsoft Office Access można rozważyć rozbudowanie jej i dostosowanie do bazy danych programu Microsoft SQL Server w celu zoptymalizowania wydajności oraz poprawienia skalowalności, dostępności, bezpieczeństwa, niezawodności i możliwości odzyskiwania danych.

W tym artykule


Informacje o rozbudowywaniu bazy danych programu Microsoft Office Access

Rozbudowywanie to proces przenoszenia niektórych lub wszystkich obiektów bazy danych (obiekty bazy danych: Baza danych programu Access zawiera takie obiekty, jak tabele, kwerendy, formularze, raporty, strony, makra i moduły. Projekt programu Access zawiera takie obiekty, jak formularze, raporty, strony, makra i moduły.) z bazy danych programu Access do nowej lub istniejącej bazy danych programu SQL Server albo do nowego projektu programu Access (projekt programu Microsoft Access: Plik programu Access, który jest połączony z bazą danych programu Microsoft SQL Server i umożliwia tworzenie aplikacji klient/serwer. Plik projektu nie zawiera żadnych danych ani obiektów opartych na definicjach danych, takich jak tabele i widoki.) (adp).

Korzyści z rozbudowy bazy danych do poziomu programu Microsoft SQL Server

  • Wysoka wydajność i skalowalność    W wielu sytuacjach baza danych programu SQL Server zapewnia większą wydajność niż baza danych programu Access. Program SQL Server zapewnia także obsługę bardzo dużych baz danych o rozmiarze rzędu terabajtów, co jest granicą znacznie wyższą niż obecny limit bazy danych programu Access, który wynosi dwa gigabajty. Ponadto program SQL Server działa bardzo wydajnie dzięki równoległemu przetwarzaniu kwerend (z użyciem wielu wewnętrznych wątków w pojedynczym procesie do obsługi żądań użytkowników) i minimalizacji wymagań dodatkowej pamięci w przypadku zwiększania liczby użytkowników.
  • Zwiększona dostępność    Program SQL Server umożliwia tworzenie dynamicznej kopii zapasowej bazy danych w czasie jej użytkowania, przyrostowej albo całkowitej. Dzięki temu nie trzeba zmuszać użytkowników, aby rozłączali się z bazą danych w celu umożliwienia sporządzenia kopii zapasowej danych.
  • Ulepszone zabezpieczenia    Korzystając z zaufanego połączenia, można zintegrować program SQL Server z zabezpieczeniami systemu Windows i zapewnić tym samym jednolity dostęp do sieci i bazy danych, łączący najlepsze cechy obu systemów zabezpieczeń. Ta funkcja znacznie ułatwia administrowanie złożonymi schematami zabezpieczeń.
  • Zdolność do natychmiastowego odzyskiwania danych    W razie awarii systemu (takiej jak awaria systemu operacyjnego lub przerwa w zasilaniu) program Microsoft SQL Server korzysta z automatycznego mechanizmu odtwarzania, który w ciągu kilku minut przywraca bazę danych do ostatniego stanu zgodności wewnętrznej, bez potrzeby interwencji administratora bazy danych.
  • Przetwarzanie oparte na serwerze    Używanie programu SQL Server w konfiguracji klient-serwer umożliwia ograniczenie ruchu sieciowego dzięki przetwarzaniu kwerend bazy danych na serwerze przed wysłaniem wyników do klienta. Przetwarzanie danych na serwerze jest na ogół dużo wydajniejsze, szczególnie w przypadku pracy z dużymi zestawami danych.

Aplikacja może także używać funkcji zdefiniowanych przez użytkownika (funkcja zdefiniowana przez użytkownika: Kwerenda, która pobiera parametry wejściowe i zwraca wynik, podobnie jak procedura przechowywana. Typy: skalarna (wiele instrukcji; zwraca jedną wartość), wbudowana (jedna instrukcja; wartość tabelaryczna możliwa do aktualizacji) i tabelaryczna (wiele instrukcji; wartość tabelaryczna).), procedur składowanych (procedura przechowywana: Wstępnie skompilowana kolekcja instrukcji SQL i opcjonalnych instrukcji sterowania przepływem, przechowywana pod jedną nazwą i przetwarzana jako jednostka. Procedury przechowywane są przechowywane w bazie danych SQL i mogą być uruchamiane przez jedno wywołanie z aplikacji.) i wyzwalaczy (wyzwalacz: Specjalny formularz procedury przechowywanej, który jest automatycznie aktualizowany, gdy dane w określonej tabeli zostają zmodyfikowane. Wyzwalacze często są tworzone po to, aby wymusić integralność referencyjną lub zgodność między logicznie powiązanymi danymi w różnych tabelach.) do centralizacji i współużytkowania logiki aplikacji, reguł i zasad biznesowych, złożonych kwerend, sprawdzania poprawności danych i kodu więzów integralności na serwerze, a nie na komputerze klienckim.

Sposoby rozbudowywania

Kreator rozbudowy przenosi obiekty bazy danych i zawarte w nich dane z bazy danych programu Access do nowej lub istniejącej bazy danych programu SQL Server.

Istnieją trzy sposoby korzystania z Kreatora rozbudowy:

Przed rozbudowaniem bazy danych programu Access

Przed rozbudowaniem bazy danych programu Access do bazy danych programu SQL Server lub projektu programu Access warto wykonać następujące czynności:

  • Wykonywanie kopii zapasowej bazy danych     Chociaż Kreator rozbudowy nie usuwa żadnych danych ani obiektów z bazy danych programu Access, przed przystąpieniem do rozbudowy bazy danych programu Access warto wykonać jej kopię zapasową.
  • Zapewnienie wystarczającej ilości miejsca na dysku     Należy udostępnić wystarczającą ilość miejsca na dysku na urządzeniu, na którym będzie znajdować się rozbudowana baza danych. Kreator rozbudowy działa najlepiej, gdy dostępna jest duża ilość miejsca na dysku.
  • Utworzenie indeksów unikatowych     Tabela połączona musi mieć indeks unikatowy, aby mogła być aktualizowana w programie Access. Kreator rozbudowy może przeprowadzić rozbudowę istniejącego indeksu unikatowego, ale nie może utworzyć indeksu, jeśli on nie istnieje. Aby tabele można było w przyszłości aktualizować, przed rozbudową należy koniecznie do każdej tabeli programu Access dodać indeks unikatowy.
  • Przypisanie sobie odpowiednich uprawnień dotyczących bazy danych programu SQL Server
    • Do rozbudowania istniejącej bazy danych potrzebne są uprawnienia CREATE TABLE i CREATE DEFAULT.
    • Do utworzenia nowej bazy danych potrzebne jest uprawnienie CREATE TABLE i uprawnienie SELECT dotyczące tabel systemowych we wzorcu bazy danych.

Kreator rozbudowy programu Access 2007 został zoptymalizowany do pracy z programami Microsoft SQL Server 2000 i SQL Server 2005.

Początek strony Początek strony

Korzystanie z Kreatora rozbudowy

  • Na karcie Narzędzia bazy danych w grupie Przenoszenie danych kliknij przycisk SQL Server.

Zostanie uruchomiony Kreator rozbudowy.



Krok 1. Wybieranie rozbudowy do istniejącej lub do nowej bazy danych

Na pierwszej stronie kreatora określa się, czy rozbudowa bazy danych programu Access ma zostać przeprowadzona przy użyciu istniejącej, czy nowej bazy danych programu SQL Server.

PokażInformacje o źródłach danych ODBC

Źródło danych składa się z właściwego źródła danych i informacji o połączeniu niezbędnych do uzyskania dostępu do tych danych. Przykładami źródeł danych są bazy danych programu Access, bazy danych programu SQL Server, systemy zarządzania relacyjnymi bazami danych firmy Oracle, arkusz kalkulacyjny czy plik tekstowy. Przykładem informacji o połączeniu może być lokalizacja na serwerze, nazwa bazy danych, identyfikator logowania, hasło i różne opcje sterowników opisujące sposób nawiązywania połączenia ze źródłem danych.

W architekturze ODBC aplikacja (taka jak Access lub program Microsoft Visual Basic) łączy się z menedżerem sterowników ODBC, następnie łączy się ze źródłem danych (w tym wypadku z bazą danych programu SQL Server), korzystając z określonego sterownika ODBC (na przykład sterownika ODBC Microsoft SQL). W programie Access źródeł danych ODBC używa się do nawiązywania połączeń z zewnętrznymi źródłami danych, dla których w programie Access nie ma wbudowanych sterowników.

Aby połączyć się z tymi źródłami danych, należy wykonać następujące czynności:

  • Zainstalować odpowiedni sterownik ODBC na komputerze zawierającym źródło danych.
  • Zdefiniować nazwę źródła danych (DSN, ang. Data Source Name), zapisując informacje o połączeniu w rejestrze systemu Windows lub w pliku DSN przy użyciu Administratora źródeł danych ODBC albo przekazując informacje o połączeniu bezpośrednio do menedżera sterowników ODBC przy użyciu ciągu połączenia zawierającego kod w języku Visual Basic.

Maszynowe źródła danych

W przypadku maszynowych źródeł danych informacje o połączeniu są przechowane w rejestrze systemu Windows określonego komputera pod nazwą zdefiniowaną przez użytkownika. Maszynowe źródła danych mogą być używane tylko na komputerze, na którym są zdefiniowane. Istnieją dwa typy maszynowych źródeł danych — użytkownika i systemowe. Źródła danych użytkownika mogą być używane tylko przez bieżącego użytkownika i tylko dla niego są widoczne. Systemowe źródła danych mogą być używane przez wszystkich użytkowników komputera i są widoczne dla wszystkich użytkowników komputera i dla wszystkich usług systemowych. Maszynowe źródło danych jest szczególnie przydatne, gdy zachodzi potrzeba zapewnienia dodatkowego zabezpieczenia, ponieważ maszynowe źródło danych jest widoczne tylko dla użytkowników, którzy są zalogowani, i nie może być skopiowane przez zdalnego użytkownika na inny komputer.

Plikowe źródła danych

W przypadku plikowych źródeł danych (zwanych też plikami DSN) informacje o połączeniu są przechowywane w pliku tekstowym, a nie w rejestrze systemu Windows. Plikowe źródła danych są ogólnie bardziej elastyczne w użyciu niż maszynowe. Można na przykład skopiować plikowe źródło danych do dowolnego komputera z poprawnym sterownikiem ODBC, aby aplikacja mogła polegać na spójnych i dokładnych informacjach o połączeniach ze wszystkimi używanymi przez nią komputerami. Plikowe źródło danych można też umieścić na pojedynczym serwerze i udostępnić wielu komputerom w sieci — taka konfiguracja zapewnia prosty sposób przechowywania informacji o połączeniu w jednym miejscu.

Plikowe źródło danych może mieć także status nieudostępnialnego. Takie plikowe źródło danych jest umieszczone na pojedynczym komputerze i wskazuje maszynowe źródło danych. Za pomocą nieudostępnialnych plikowych źródeł danych można uzyskiwać dostęp do istniejących maszynowych źródeł danych z plikowych źródeł danych.

Ciągi połączeń

W module można zdefiniować sformatowany ciąg połączenia określający informacje o połączeniu. Ciąg połączenia przekazuje informacje o połączeniu bezpośrednio do menedżera sterowników ODBC i pomaga uprościć aplikację, eliminując konieczność utworzenia przez administratora systemu lub użytkownika nazwy źródła danych przed przystąpieniem do używania bazy danych.


  • Utwórz nową bazę danych    Zaznaczenie tej opcji i kliknięcie przycisku Dalej spowoduje wyświetlenie strony, za pomocą której można wprowadzać informacje o nowej bazie danych programu SQL Server.
    • Którego serwera SQL chcesz użyć do tej bazy danych?     Wpisz nazwę serwera, który ma zostać użyty.
    • Użyj zaufanego połączenia     Istnieje możliwość używania zaufanego połączenia, tzn. zintegrowania programu SQL Server z zabezpieczeniami systemu operacyjnego Windows, dzięki czemu jest możliwe jednokrotne logowanie do sieci i bazy danych.
    • Identyfikator logowania i hasło     Jeśli nie korzystasz z zaufanego połączenia, wpisz identyfikator logowania i hasło konta z uprawnieniami CREATE DATABASE na serwerze.
    • Jak chcesz nazwać nową bazę danych SQL Server?     Wpisz nazwę nowej bazy danych programu SQL Server. Jeśli nazwa będzie taka sama jak nazwa innej istniejącej bazy danych, program Access wprowadzi poprawkę, dodając do niej sufiks liczbowy (na przykład mojabazadanych 1).

Powrót do początku sekcji

Krok 2. Wybieranie tabel do rozbudowy

Ten krok obejmuje wybieranie tabel programu Access, które mają zostać rozbudowane do bazy danych programu SQL Server. Należy wybrać tabele do rozbudowania, a następnie przenieść je na listę Eksportuj do programu SQL Server za pomocą przycisków strzałek. Ewentualnie można przenieść tabelę z jednej listy na drugą, klikając ją dwukrotnie.

Lista Dostępne tabele zawiera wszystkie tabele połączone oprócz tabel programu SQL Server, które już znajdują się w bazie danych programu SQL Server. Tabele połączone wskazujące bazę danych programu SQL Server, które zostały wybrane do rozbudowy, są automatycznie wyświetlane w polu listy Eksportuj do programu SQL Server i nie można ich usunąć. Tabele, które nie są obecnie widoczne w okienku nawigacji (okienko nawigacji: Okienko, które pojawia się po otwarciu bazy danych programu Access lub projektu programu Access. W okienku nawigacji są wyświetlane obiekty w bazie danych. Można dostosować to okienko, sortując i grupując obiekty na różne sposoby.), są także wykluczane, włącznie z tabelami ukrytymi i systemowymi.

 Porada   Każda tabela, której nazwa kończy się sufiksem _local, jest wykluczana z listy dostępnych tabel, aby uniemożliwić rozbudowę tabel, które już zostały rozbudowane. Chcąc ponownie rozbudować te tabele, należy przed uruchomieniem Kreatora rozbudowy usunąć z ich nazw sufiks _local.

Powrót do początku sekcji

Krok 3. Określanie atrybutów i opcji do rozbudowy

Ten krok obejmuje wybieranie atrybutów tabel do rozbudowy do bazy danych programu SQL Server. Domyślnie do rozbudowy wybierane są wszystkie atrybuty.

 Uwaga   Domyślnie Kreator rozbudowy wykonuje konwersję nazw pól programu Access na prawidłowe nazwy pól programu SQL Server oraz konwersję typów danych programu Access na odpowiednie typy danych programu SQL Server.

Które atrybuty tabeli mają zostać rozbudowane?

W poniższej tabeli zestawiono atrybuty, które można rozbudować, i opisano, jak są obsługiwane przez Kreator rozbudowy:

Atrybut Akcja w przypadku wybrania
Indeksy

Kreator rozbudowy rozbudowuje wszystkie indeksy.

Kreator rozbudowy konwertuje klucze podstawowe programu Access na indeksy i oznacza je jako klucze podstawowe programu SQL Server. W przypadku decyzji o połączeniu rozbudowanej tabeli programu SQL Server z bazą danych programu Access Kreator rozbudowy dodaje także do nazwy indeksu prefiks „aaaaa”. Wynika to z tego, że program Access wybiera jako klucz podstawowy indeks, który jest pierwszy na alfabetycznej liście dostępnych indeksów, a więc prefiks „aaaaa” zagwarantuje wybranie poprawnego indeksu.

Nazwy wszystkich pozostałych indeksów pozostają niezmienione, z wyjątkiem przypadków, w których niedozwolone znaki są zamieniane na znak „_”. Unikatowe i nieunikatowe indeksy programu Access stają się unikatowymi i nieunikatowymi indeksami programu SQL Server.

Tabela połączona musi mieć indeks unikatowy, aby mogła być aktualizowana w programie Access. Kreator rozbudowy może przeprowadzić rozbudowę istniejącego indeksu unikatowego, ale nie może utworzyć indeksu, jeśli on nie istnieje. Aby dane w tabelach można było w przyszłości aktualizować, przed rozbudową należy koniecznie do każdej tabeli programu Access dodać indeks unikatowy.

Reguły sprawdzania poprawności

Kreator rozbudowy dokonuje rozbudowy następujących wyzwalaczy (wyzwalacz: Specjalny formularz procedury przechowywanej, który jest automatycznie aktualizowany, gdy dane w określonej tabeli zostają zmodyfikowane. Wyzwalacze często są tworzone po to, aby wymusić integralność referencyjną lub zgodność między logicznie powiązanymi danymi w różnych tabelach.) aktualizacji i wstawiania:

  • Wszystkie właściwości Wymagane pól
  • Reguły sprawdzania poprawności tabel
  • Reguły sprawdzania poprawności rekordów
  • Reguły sprawdzania poprawności pól

Wyzwalacz jest zbiorem instrukcji w języku Transact-SQL skojarzonych z tabelą programu SQL Server. Tabela może mieć trzy wyzwalacze, po jednym dla każdego polecenia, które może modyfikować dane w tabeli: UPDATE, INSERT i DELETE. Wyzwalacz jest automatycznie wykonywany, gdy zostało użyte dane polecenie. Do wymuszenia sprawdzania poprawności na poziomie pola Kreator rozbudowy używa wyzwalaczy, a nie reguł programu SQL Server, ponieważ reguły nie pozwalają wyświetlać niestandardowych komunikatów o błędach.

Regułom sprawdzania poprawności nie muszą koniecznie dokładnie odpowiadać wyzwalacze. Każda reguła poprawności może należeć do kilku wyzwalaczy, a każdy wyzwalacz może zawierać kod emulujący funkcje kilku reguł sprawdzania poprawności.

Jeśli właściwość Wymagane pola programu Access jest ustawiona na wartość prawda, użytkownik nie może wstawić rekordu i pozostawić pola wymaganego pustego (null), jeśli z polem nie jest związana wartość domyślna, ani wpisać do takiego pola wartości null podczas aktualizowania rekordu. Pola wymagane są rozbudowywane do pól w programie SQL Server, w których wartości Null (Null: Wartość, którą można wprowadzać w polach lub używać w wyrażeniach i kwerendach, aby wskazać brakujące lub nieznane dane. W języku Visual Basic wartość Null wskazuje słowo kluczowe Null. Niektóre pola, takie jak pola klucza podstawowego, nie mogą zawierać wartości Null.) są niedopuszczalne.

Tekst reguły sprawdzania poprawności

Właściwość Tekst reguły sprawdzania poprawności bazy danych programu Access jest konwertowana na właściwość Tekst reguły sprawdzania poprawności projektu programu Access. Dzięki temu w wypadku naruszenia ograniczeń w czasie działania bazy danych wyświetlane będą przyjazne komunikaty o błędach pochodzące z programu Access.

Wartości domyślne Kreator rozbudowy rozbudowuje wszystkie właściwości Wartość domyślna do domyślnych obiektów w standardzie ANSI (zestaw znaków ANSI: Używany przez system Microsoft Windows zestaw znaków 8-bitowych, który pozwala reprezentować maksymalnie 256 znaków (od 0 do 255) przy użyciu klawiatury. Zestaw znaków ASCII jest podzestawem zestawu ANSI.).
Relacje między tabelami

Kreator rozbudowy rozbudowuje wszystkie relacje między tabelami.

Korzystając z wyzwalaczy aktualizacji, wstawiania lub usuwania albo funkcji DRI (Declared Referential Integrity), użytkownik może wybrać metodę rozbudowania relacji między tabelami i więzów integralności. Funkcja DRI działa w taki sam sposób, jak więzy integralności programu Access: przez definiowanie ograniczeń klucza podstawowego dla tabel bazowych (strona „jeden” relacji jeden-do-wielu) i ograniczeń klucza obcego dla tabel obcych (zazwyczaj strona „wiele” relacji jeden-do-wielu).

  • Korzystanie z funkcji DRI     Aby wymuszać więzy integralności za pomocą funkcji DRI, należy zaznaczyć pola wyboru Relacje pomiędzy tabelami i Użyj DRI. Sprawdzanie poprawności kolumn bazy danych programu Access jest konwertowane na ograniczenie CHECK funkcji DRI programu SQL Server z komunikatem, którego treść można znaleźć w poniższej tabeli.
Relacja w bazie danych programu Access Klucz obcy programu SQL Server Tekst reguły sprawdzania poprawności
Aktualizacja kaskadowa ON DELETE NO ACTION ON UPDATE CASCADE „Nie można usunąć tego rekordu, ponieważ tabela <tabelaobca> zawiera rekordy powiązane relacjami z tym rekordem”.
Usuwanie kaskadowe ON DELETE CASCADE ON UPDATE NO ACTION „Nie można dodać lub zmodyfikować rekordu, ponieważ w tabeli <tabelabazowa> wymagany jest rekord powiązany relacjami z tym rekordem”.
Aktualizacja kaskadowa
i usuwanie kaskadowe
ON DELETE CASCADE ON UPDATE CASCADE Wartość nie jest ustawiona.
Brak funkcji DRI ON DELETE NO ACTION ON UPDATE NO ACTION Nie można dodać, zmodyfikować ani usunąć tego rekordu z powodu ograniczeń relacji między tabelami <tabelabazowa> i <tabelaobca>.
  • Stosowanie wyzwalaczy     Jeśli w relacjach między tabelami programu Access zdefiniowano aktualizacje kaskadowe lub usuwanie kaskadowe i działanie to ma zostać przeniesione do rozbudowanych tabel, należy zaznaczyć pola wyboru Relacje między tabelami i Użyj wyzwalaczy. Spowoduje to rozbudowanie wszystkich przypadków aktualizacji kaskadowych i usuwania kaskadowego jako wyzwalaczy wymuszających więzy integralności.

Relacjom między tabelami nie muszą koniecznie dokładnie odpowiadać wyzwalacze. Każda relacja może należeć do kilku wyzwalaczy, a każdy wyzwalacz może zawierać kod emulujący działanie kilku reguł więzów integralności. Wyzwalacze wstawiania są używane w tabelach podrzędnych, a wyzwalacze usuwania — w tabelach nadrzędnych.

 Uwaga   W programie Access istnieje wymaganie, aby funkcja DRI dokonywała odczytu diagramu bazy danych (diagram bazy danych: Graficzna reprezentacja dowolnej części schematu bazy danych. Może to być pełny lub częściowy obraz struktury bazy danych. Obejmuje on tabele, zawarte w nich kolumny oraz relacje między tabelami.) programu SQL Server. Aby w programie Access umożliwić odczytanie diagramu bazy danych, wymuszając więzy integralności za pomocą wyzwalaczy, Kreator rozbudowy umieszcza funkcję DRI w relacjach, lecz wyłącza sprawdzanie ograniczeń dotyczących kluczy obcych.

Jakie opcje danych chcesz dołączyć?

  • Czy dodać pola sygnatury czasowej do tabel?    W celu wskazania, że rekord został zmieniony (ale nie kiedy został zmieniony), program SQL Server stosuje pola sygnatury czasowej, tworząc pole wartości unikatowych, a następnie aktualizując to pole przy każdej aktualizacji rekordu. W tabeli połączonej program Access używa wartości z pól sygnatury czasowej do ustalania przed aktualizacją, czy dany rekord został zmieniony. Na ogół pole sygnatury czasowej zapewnia najlepszą wydajność i niezawodność. Bez pola sygnatury czasowej program SQL Server musi sprawdzać wszystkie pola w rekordzie, aby ustalić, czy dany rekord został zmieniony, co zmniejsza szybkość działania programu.

W poniższej tabeli opisano ustawienia dostępne na tej liście:

Ustawienie Opis
Tak, niech kreator zdecyduje Jeśli oryginalne tabele programu Access zawierają pola typu zmiennoprzecinkowego (o pojedynczej lub podwójnej precyzji), pola typu Nota (typ danych Nota: W bazie danych programu Microsoft Access jest to typ danych pola. Pola typu Nota mogą zawierać maksymalnie 65&nbsp;535 znaków.) lub Obiekt OLE (obiekt OLE: Obiekt, który obsługuje protokół OLE umożliwiający łączenie i osadzanie obiektów. Obiekt OLE z serwera OLE (na przykład obraz programu Windows Paint lub skoroszyt programu Microsoft Excel) można połączyć z polem, formularzem lub raportem albo go w nim osadzić.), Kreator rozbudowy utworzy dla tych pól nowe pola sygnatury czasowej w tabelach programu SQL Server.
Tak, zawsze Kreator rozbudowy tworzy pole sygnatury czasowej dla wszystkich rozbudowanych tabel niezależnie od typów pól, jakie zawierają. Zwiększa to wydajność rozbudowanych tabel programu Access, które mogą nie zawierać pól typu Nota, Obiekt OLE ani pól zmiennoprzecinkowych, lecz zawierają pola innych typów.
Nie, nigdy Kreator rozbudowy nie dodaje pól sygnatury czasowej do tabel.

 Ważne   W połączonych tabelach programu SQL Server program Access nie sprawdza, czy pola typu Nota lub Obiekt OLE uległy zmianie, ponieważ te pola mogłyby mieć rozmiary wielu megabajtów i ich sprawdzanie spowodowałoby nadmierne obciążenie sieci oraz trwałoby zbyt długo. Dlatego jeśli uległy zmianie tylko pola zawierające tekst lub obrazy i nie ma pola sygnatury czasowej, program Access zastępuje zmiany. Także wartość pola zmiennoprzecinkowego może wyglądać na zmienioną, podczas gdy w rzeczywistości nie została zmieniona, dlatego przy braku pola sygnatury czasowej program Access może błędnie ustalić, że pole było zmienione.

  • Utwórz tylko strukturę tabeli, nie rozbudowuj żadnych danych    Domyślnie Kreator rozbudowy przeprowadza rozbudowę wszystkich danych do formatu programu SQL Server. Jeśli zostanie zaznaczone pole wyboru Utwórz tylko strukturę tabeli, nie rozbudowuj żadnych danych, rozbudowana zostanie tylko struktura danych.

Powrót do początku sekcji

Krok 4. Wybieranie sposobu rozbudowy aplikacji

Na następnej stronie kreatora można wybrać jeden z trzech sposobów rozbudowy aplikacji bazy danych programu Access. W obszarze Które ze zmian aplikacji chcesz wprowadzić? należy wybrać jedną z następujących opcji:

Kreator rozbudowy tworzy plik projektu programu Access, a następnie dokonuje rozbudowy wszystkich obiektów bazy danych z bazy danych programu Access do projektu programu Access. Jeśli nie zostanie zapisane hasło i identyfikator użytkownika, przy pierwszym otwarciu projektu programu Access zostanie wyświetlone okno dialogowe Właściwości łącza danych, które umożliwia nawiązanie połączenia z bazą danych programu SQL Server.

  • Połącz tabele programu SQL Server z istniejącą aplikacją    Zaznaczenie tej opcji powoduje, że Kreator rozbudowy modyfikuje bazę danych programu Access w taki sposób, że jej kwerendy, formularze, raporty i strony dostępu do danych zaczynają używać danych z nowej bazy danych programu SQL Server, a nie z bazy danych programu Access. Kreator rozbudowy zmienia nazwy rozbudowywanych tabel programu Access, dodając do nich sufiks _local. Jeśli na przykład rozbudowywana jest tabela o nazwie Pracownicy, nazwa ta zostanie zmieniona na Pracownicy_local w bazie danych programu Access. Następnie Kreator rozbudowy utworzy połączoną tabelę programu SQL Server o nazwie Pracownicy.

 Uwaga   Po zakończeniu rozbudowy tabele, do których nazw zostały dodane sufiksy „_local”, nie będą już używane. Warto jednak zachować tabele lokalne do czasu uzyskania pewności, że rozbudowa zakończyła się powodzeniem. Później można usunąć tabele lokalne, aby zmniejszyć rozmiar bazy danych programu Access. Przed usunięciem każdej tabeli należy wykonać kopię zapasową bazy danych.

Kwerendy, formularze, raporty i strony dostępu do danych utworzone na podstawie pierwotnych tabel Pracownicy będą teraz korzystać z połączonej tabeli Pracownicy na serwerze SQL Server. Wiele spośród właściwości pól w pierwotnej tabeli lokalnej jest dziedziczonych przez nową tabelę lokalną włącznie z właściwościami Description, Caption, Format, InputMask i DecimalPlaces.

  • Bez zmian aplikacji    Tę opcję należy wybrać w przypadku tylko kopiowania danych do bazy danych programu SQL Server bez wprowadzania zmian w istniejącej aplikacji bazy danych programu Access.

Zapisywanie hasła i identyfikatora użytkownika    Kreator tworzy domyślnie tabele połączone w istniejącej aplikacji lub tworzy projekt programu Access, nie zapisując nazwy użytkownika ani hasła. Oznacza to, że przy każdym logowaniu do bazy danych programu SQL Server użytkownicy muszą podawać nazwy użytkowników i hasła.

Jeśli zostanie wybrana opcja Zapisz hasło i identyfikator użytkownika, użytkownicy będą mogli łączyć się z bazą danych programu SQL Server bez potrzeby logowania. Jeśli zostanie wybrana opcja Utwórz nową aplikację klient/serwer programu Access, hasło i nazwa użytkownika będą zapisane w projekcie programu Access w ciągu połączenia OLE DB.

 Uwaga   Ta opcja jest wyłączona dla opcji Bez zmian aplikacji, jeśli połączona tabela serwera SQL została skonfigurowana za pomocą tabeli MSysConf w celu uniemożliwienia zapisania haseł.

Raport Kreatora rozbudowy

Po kliknięciu przycisku Zakończ Kreator rozbudowy utworzy raport ze szczegółowym opisem wszystkich utworzonych obiektów i ewentualnymi błędami, które wystąpiły w trakcie pracy. Raport zostanie wyświetlony w podglądzie wydruku i będzie możliwość wydrukowania go lub zapisania, na przykład w pliku XPS lub PDF. Po zamknięciu okna podglądu wydruku raport nie jest zapisywany jako obiekt programu Access.

Raport Kreatora rozbudowy zawiera następujące informacje:

Powrót do początku sekcji

Początek strony Początek strony

Sposoby rozbudowywania obiektów bazy danych

Można rozbudowywać następujące obiekty danych i obiekty baz danych:

  • Dane i typy danych    Wszystkie typy danych w bazie danych programu Access są konwertowane na ich odpowiedniki w programie SQL Server. Kreator rozbudowy konwertuje tekst znajdujący się w bazie danych na standard Unicode, dodając identyfikator ciągu znaków w standardzie Unicode do wszystkich wartości ciągów i dodając prefiks n standardu Unicode do wszystkich typów danych.
  • Kwerendy    
    • Kwerendy wybierające niezawierające klauzuli ORDER BY ani parametrów są konwertowane na widoki.
    • Kwerendy funkcjonalne są konwertowane na kwerendy funkcjonalne procedur składowanych. Aby zagwarantować, że procedura składowana będzie działać, program Access dodaje po kodzie deklaracji parametru klauzulę SET NOCOUNT ON.
    • Kwerendy wybierające, które jedynie odwołują się do tabel (zwane również kwerendami podstawowymi), zawierające parametry lub klauzulę ORDER BY, są konwertowane na funkcje definiowane przez użytkownika. W razie konieczności do kwerendy z klauzulą ORDER BY dodawana jest klauzula TOP 100 PERCENT.
    • Kwerendy parametryczne, które używają parametrów nazwanych, zachowują oryginalną nazwę tekstową użytą w programie Access i są konwertowane na procedury składowane lub funkcje śródwierszowe zdefiniowane przez użytkownika.

 Uwaga   Może być konieczne ręczne przekonwertowanie kwerend, które nie zostały rozbudowane, takich jak kwerendy przekazujące (kwerenda przekazująca: Kwerenda specyficzna dla języka SQL, za pomocą której można wysyłać polecenia bezpośrednio na serwer baz danych ODBC. W przypadku korzystania z kwerend przekazujących użytkownik pracuje bezpośrednio z tabelami na serwerze — dane nie są przetwarzane przez aparat bazy danych programu Access.), kwerendy definiujące dane (kwerenda definiująca dane: Kwerenda specyficzna dla języka SQL, która może tworzyć, modyfikować lub usuwać tabele albo tworzyć lub usuwać indeks w bazie danych. Standard ANSI definiuje je jako kwerendy DDL i używa tokenów CREATE, DROP i ALTER.) oraz kwerendy krzyżowe (kwerenda krzyżowa: Kwerenda, która oblicza sumę lub średnią, zlicza elementy lub przeprowadza inny rodzaj sumowania rekordów, a następnie grupuje wyniki według dwóch typów informacji: jednego wzdłuż lewej, a drugiego wzdłuż górnej krawędzi arkusza danych.) w języku SQL. Może być również konieczne ręczne rozbudowanie kwerend, które zostały zbyt głęboko zagnieżdżone.

  • Formularze, raporty i formanty    Instrukcje SQL we właściwościach RecordSource, ControlsSource i RowSource dla formularzy, raportów lub formantów są zachowywane i nie są konwertowane na procedury składowane ani funkcje zdefiniowane przez użytkownika.
  • Właściwości uruchamiania    Kreator rozbudowy rozbudowuje następujące właściwości uruchamiania:

StartUpShowDBWindow
StartUpShowStatusBar
AllowShortcutMenus
AllowFullMenus
AllowBuiltInToolbars
AllowToolbarChanges
AllowSpecialKeys
UseAppIconForFrmRpt
AppIcon
AppTitle
StartUpForm
StartUpMenuBar
StartupShortcutMenuBar

Początek strony Początek strony

 
 
Dotyczy:
Access 2007